ادامه مطلب دیروز
چه كساني از كرك استفاده ميكنند؟
هرچند كوكائين زماني به عنوان ماده مخدر طبقه ممتاز شهرت داشت، اما اعتياد به كرك محدود به يك گروه سني يا شرايط اجتماعي / اقتصادي خاص نيست. در واقع كرك ارزان و در دسترس بوده لذا مصرف كوكائين را براي همه ممكن ساخته است. در بسياري از كشورهاي پيشرفته جهان، اعتياد به كرك نه تنها از سنين مدرسه، كه از هنگام تولد و توسط مادران معتاد، آغاز ميشود!
در اروپا کراک كوكائين فقرا محسوب می شود
كراكي كه در قارة آمريكا و اروپاي غربي مصرف ميشود، سالها قبل از تركيبات كوكائين ساخته شد. كوكائين جزو مواد محرك است و درختچة كوكا كه گرد كوكائين را از برگ آن به دست مي آورند، در آمريكاي جنوبي كشت ميشود.
تجارت كوكائين در قاره آمريكا همانند تجارت كراك در آسيا پرمنفعت است و قسمتي از درآمد كشاورزان فقير بوليوي، اكوادور و كلمبيا را تشكيل ميدهد.
كوكائين طي مراحل استخراج، حمل و توزيع، ارزش افزودة زيادي پيدا ميكند. به طوري كه تنها افراد داراي درآمد بالا قادر به تهية آن هستند. ولي تاجران مواد مخدر براي اينكه اقشار نيازمند جامعه در حسرت تشنگي كوكائين نمانند، آن را با تركيبات شيميايي ديگري تركيب كردند و «كوكائين فقرا» را ساختند كه ارزانتر است و همگان ميتوانند از آن استفاده كنند.
اين محصول به نام كراك شهرت يافت و مانند هر تجارت سودآور ديگر، دامنة آن به اروپا هم رسيد. با اين حال، كراك هنوز در آسيا گرانقيمت بود. در واقع اگر كراك حقيقي از مسير تجارت مواد مخدر تا ايران بيايد، بيش از صد هزار تومان در گرم قيمت خواهد داشت. پس كراك آسيايي كه يك دهم اين قيمت هم نيست، از چه چيزي ساخته شده است؟
برخي امتياز اختراع كراك را به مافياي سرخ روسيه نسبت ميدهند. عدهاي ديگر، منشأ آن را در تركيه، پاكستان يا ديگر كشورهاي خاورميانه ميدانند. اين سؤال كه آن مدير متخصصي كه فرمول جديد را ساخته است چه مليت يا چه اهداف بلند مدتي داشته است، هنوز به جواب نرسيده. زياد هم مهم نيست، چون موضوع مهمتري وجود دارد.
كراك آسيايي از كوكائين ساخته نشده است. كراك امروزي موجود در كشور ما كه در حال تخريب مصرفكنندگان جوانش است، فقط فرمول قويتري از هروئين است!
كراك ايراني خطرناك تر از كراك خارجي !
كراك اصل نوعي از مواد مخدر است از الكالوئيدهاي دسته كوكائين، انرژي زا و شادي آور است و هيچگونه اعتيادي را در فرد مصرف كننده ايجاد نمي كند، ولي موادي كه با نام كراك در ايران توزيع ميشود كراك اصل نيست ، بلكه هروئين غليظ شده است كه توسط مافياي روسيه توليد و درايران پخش ميشود .
در ايران كراك در آزمايشگاههاي مخفي و خانگي با فشردهكردن هروئين بدون در نظر گرفتن هر گونه استانداري انجام مي شود و هر آزمايشگاهي بسته به نوع امكانات و سليقه توليدكننده متفاوت است و همين موضوع، وضعيت بازار كراك و مصرف آن را آشفتهتر كرده است.
در برخي موارد نيز از ضايعاتي كه نمي توان از آن هروئين خالص بدست آورد كراك توليد ميشود ، اين كراك يكي از قويترين مواد مخدر محسوب شده و بشدت اعتياد ايجاد ميكند بطوريكه طي يكماه اول مصرف دائم از آن مقدار مصرف به ۳ يا ۴ برابر روز اول مصرف رسيده و تعداد دفعات مصرف روزانه به ۱۰ بار در روز (تقريبا ً هر ۲ ساعت يكبار) ميرسد .
كراك بسيار كوچك است؛ از نخود كوچكتر. بهاندازه يك عدس حتي يك دانه ماش را به نوك سنجاق ميچسبانند و همين اندازه ميتواند بارها با يك سنجاق داغ ديگر مورد استفاده قرار گيرد.
هرچند كوكائين زماني به عنوان ماده مخدر طبقه ممتاز شهرت داشت، اما اعتياد به كرك محدود به يك گروه سني يا شرايط اجتماعي يا اقتصادي خاص نيست و ارزان بودن و در دسترس بودن آن، كراك را همگاني كرده است و اعتياد به كراك در بسياري از كشورهاي صنعتي شده اعتياد به كراك نه تنها از سنين مدرسه، كه از هنگام تولد و توسط مادران معتاد، آغاز ميشود!
اين ماده مخدر صنعتي بدليل نداشتن بو و سهولت استفاده نسبت به ساير مواد مخدر باعث جذب مصرف كنندگان ساير مواد مانند ترياك گرديده است چرا كه مصرف كراك به قدري آسان است كه فرد در مدت ۵ دقيقه حتي در دستشوئي و با استفاده از فندك و ني يا لوله و سنجاق مي تواند آنرا مصرف كند.
تقريبا هرگونه حالت تحرك و نشاط روحي و جسمي كه توسط مواد اعتياد آور ايجاد شود، با حس بيحالي و لختي همراه خواهد بود و هر چقدر مقدار به اصطلاح “پرواز” شادمانه حاصل از اين سوء مصرف، بالاتر باشد، “سقوط” و احساس خماري و افسردگي پس از آن شديدتر و طولاني تر خواهد بود.
اعتياد از همين جا آغاز ميشود زيرا نياز به فرار از اين حالت ناگوار، موجب مصرف مجدد كرك شده و پس از برطرف شدن تاثير اوليه كرك، حالت افسردگي باز ميگردد…و اين چرخه همچنان ادامه ميابد.
دوباره این مطلب را تکرار می کنیم تنها سه بار مصرف مقدار بسيار اندكي از كرك موجود در بازار ایران ، اعتياد به آن را حتمي خواهد كرد و پس از اين زمان بسيار كوتاه، شخص را به شدت به خود نيازمند و وابسته ميكند.
كراك چطور در ايران رواج پيدا كرد؟
از سه سال قبل، نام مادة جديدي در بازار مواد مخدر ايران شنيده ميشد. خيلي از معتادان، وقتي به خردهفروش (ساقي) هميشگي خود مراجعه ميكردند تا ترياك، هروئين يا مواد مشابه را تهيه كنند، با اين جنس تازه مواجه ميشدند كه قوي، سريع و راحت بود و مهمتر از همه ارزانقيمت بود.
اين مادة جديد به سرعت بازار مصرف را از آن خود كرد و هنوز هم با سرعت در حال پيشروي است. جمعيت مخاطب آن نيز بيشتر در سنين ۲۰ تا ۳۰ سال هستند، هر چند كه قسمتي از معتادان قديمي را هم به خود جذب كرده است.
روشهاي گسترش
جنس جديد معمولا با استفاده از سه روش عمده گسترش پيدا ميكند. كراك هم براي رواج بيشتر در ميان جوانان از هر سة اين روشها استفاده كرد.
اول اينكه كساني كه به هروئين اعتياد دارند و ميخواهند با كمك يك مادة ديگر، آن را ترك كنند، نوع مصرف را تغيير ميدهند، در حالي كه ماده جايگزين به مراتب خطرناكتر از اولي است.
دومين روش گسترش، اين است كه براي تسكين عوارض مواد محرك يا توهمزا كه معمولا در پارتيها مصرف ميشوند، ميتوان از جنس جديد استفاده كرد. اين توصيهاي است كه بچههاي اهل «توهم» به هم ميكنند تا سردرد و تنشهاي ناشي از آن را كاهش دهند. معمولا هم تصور ميكنند كه اعتيادآور نيست. مشكل اينجاست كه بلافاصله وابستگي ايجاد ميشود، زيرا اين مادة جديد، از مواد مشابه اعتيادآورتر است.
سوم اينكه غير از مدل لباس و آرايش مو، مصرف مواد مخدر هم به صورت يك «مد» از كشورهاي غربي تقليد ميشود. بنابراين اگر مادهاي كه در غرب رايج است به ايران بيايد، به جهت حفظ كلاس و كسب پرستيژ، بازار مصرف تضمينشدهاي دارد. جواناني هستند كه بنگ و حشيش و ترياك را نشانة عقبماندگي و كريستال و آيس و اسيد را نشانة پيشرفت ميدانند.
جواناني كه سابقة مصرف كراك دارند، آن را به تكههاي سفيداب سنتي تشبيه ميكنند با ظاهري سنگمانند ولي متخلخل، سست و سفيد رنگ كه هيچ بوي خاصي ندارد.
كراك به صورت تدخيني و تزريقي، مصرف ميشود، در مدت بسيار كوتاهي اثر ميكند. حتي مراحل تزريق آن هم سادهتر است.
اين ويژگيها باعث شده كراك در پارتيها و جمعهاي دوستانه، بيشتر رواج پيدا كند. دختران هم مصرفكنندة آن هستند و اگرچه به مقدار كمتري نشئه ميشوند، ولي وابستگي بيشتري پيدا ميكنند. آنها كه به دوستان خود به فرما ميزنند استفاده از كراك را بعد از مصرف كريستال يا اسيد پيشنهاد ميكنند تا اثر محرك را كمتر كند.
شايعاتي دربارة تأثير كراك بر فعاليت جنسي هم وجود دارد كه ناشي از تبليغات در مورد كراك آمريكايي است، ولي در مورد كراك آسيايي، مصداق پيدا نميكند.
اطلاعات به دست آمده از مصرف کنندگان سابق كراك كه اكنون در دورة ترك به سر ميبرند، نكات ديگري از دلايل گسترش اين ماده را روشن ميكند.
آنها می گویند دفعة اول با سه تا پك، ۲۴ ساعت نشئه می شدیم. به يك ماه نرسيد كه مصرفمان دو برابر شد. بعد از ۶ ماه به جايي رسيدیم كه هر سهچهار ساعت بايد دود ميگرفتیم. اگر دير ميشد، شروع ميكردیم به لرزيدن و تشنج. بعد هم مجبور شدیم تزريق كنیم.
دیگری می گوید در اكس پارتي بودم. به يكي ديگر از دخترها گفتم دارم از سردرد ميميرم. گفت فاز نگرفتهاي، بيا كراك بزن. خودش هم برايم درست كرد. هنوز دود را بيرون نداده بودم كه احساس كردم سرم آرام شد. چند روز بعد به او تلفن زدم و پرسيدم باز هم از آنها داري؟
كم سنترين نمونهاي كه مصرف قابل توجهي هم داشت، يك پسر ۱۳ ساله بود كه هر روز ۵ گرم كراك را در چند وعده به رگهايش ميريخت.
ادامه دارد
نظر یادت نره عزیزم
|
نوسندگان
